Platapean

หัดพิมพ์ไปเรื่อยๆ

Posted on: กุมภาพันธ์ 24, 2010

เนื่องด้วยผมกำลังเรียนหัดใช้พิมพ์ดีดอยู่ ก็ได้พิมพ์ไปเรื่อยแล้วก็ไม่คล่องสักที ก็เลยตั้งใจว่าจะพิมพ์อะไรสักอย่างประมาณวันละแผ่นก็ยังดีแต่ก็อยากทำให้มันเกิดประโยชน์ด้วย ก็เลยหาหนังสือมาซักเล่มแล้วก็พิมพ์ไปตามหนังสือก็เลยได้หนังสือมา 2 เล่ม เป็นฟุดฟิตฟอไฟ ของคุณ แสงชัย สุนทรวัฒน์ ซื้อมาจากคลองถมเล่มละ 10 บาท ประมาณว่าพิมพ์ไปเรื่อยครับ มิได้มีเจตนาอันใดทั้งสิ้น ไม่รู้ว่าจำทำได้แค่ไหนเดี่ยวก็เบื่อ

แสงชัย สุนทรวัฒน์

ประวัติ

เกิด   12 มิถุนายน 2486

ที่       ต.ท่าประชุม อ.ศรีมหาโพธิ์ จ.ปราจีนบุรี เกิดที่นี่เพราะพ่อแม่เดินเรือบรรทุกไปจอดที่นี่ตอนจะคลอดก็เลยคลอดที่นี่เลยแล้วพี่แม่ก็มาตั้งหลักที่อ.เมือง จ.ปราจีนบุรีเมื่ืออายุ 4 ขวบ

การศึกษา   ประถม จักรพงษ์พิทยาลัย ค่ายจักรพงษ์ ปราจีนบุรี มัธยม 1-4 โรงเรียน ประจำจังหวัด ปราจีนราษฎบำรุง ปราจีนบุรี มัธยมศึกษา อำนวยศิลป์ พระนคร เตรียมอุดมศึกษา โรงเรียนอุดมศึกษา พญาไท มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นนิติศาสตร์บัณฑิตไปอเมริกา2511 เป็นโรบินฮู้ดแ้ล้วก็เรียนหนังสือไปด้วย จบปริญญาโททางกฎหมาย และศึกษาต่อทางการค้าระหว่างประเทศ

งานอดิเรก  เขียนหนังสือในใทยรัฐคอลัมน์ฟุตฟิตฟอไฟ

อะไรคือ ฟุตฟิตฟอไฟ

อุปสรรค์หนักหนาที่สุดทึ่กีดขวางความเจริญของมุนษย์ทั้งหลายในโลกก็คือ”ภาษา”นี่แหละครับไม่ใช่อื่นมนุษย์เราต้องใช้เวลากันยี่สิบปีเป็นอย่างน้อยหรือ บางทีก็แทบจะทั้งชีวิตเพียงเพืื่่อจะเรียนเอาภาษาที่มนุษย์ด้วยกัน ดัดจริตกำหนดว่าเป็นทางการไพเราะใ้ช้งานได้ เอากันแค่ภาษาไทยของเรา แค่อาหารที่คนเราตักอาหารเข้าปาก เคี้ยวแล้วกลืนลงท้อง ซึ่งเรียกว่ากิน สั้นๆ นี่แหละยังดัดจริตแยกหน้าตาออกมาเป็น แดก ยัด ยัดห่า ก็มี รับประทาน รับเฉยๆ ก็มีพอเป็นพระก้ต้องฉัน เข้าไปอีกทำให้มันยุ่งไปเปล่าๆ ปลีี้ๆ แท้ๆ ทั้งๆ ที่ก็มีความหมายเป็นอันเดียวกันอย่างที่ว่านี่แหละครับ เพราะมนุษย์ชอบไปเสียเวลากับเรื่องไปเป็นเรื่อง ประดิดประดอยถ้อยคำมาให้ร่ำเรียนความหมายกันไม่จบสิ้น

ภาษาอันควรจะเป็นแค่ “สื่อ” บ่งบอกความหมายที่่ใจของมุนษย์อยากจะบอกต่อกันสั้นๆ ง่ายๆ ก็เลยกลายเป็น “ศาสตร์”อันล้ำลึกเีรียนกัน 3 พันเล่มตำรา 5-60 ปีไม่จบครับแต่มนุษย์มีกรรมต้องปรับตัวให้เข้ากับสังคมแวดล้อมก็เลยต้องร่ำเรียนกันไป

และภาษาอังกฤษในปัจจุบันนีก็ก้าวขึ้นมาเป็นภาษาระหว่างประเทศไปเสียแล้วเป็นภาษาหลักของชาวโลกที่เดียวที่จะใ้ช้เป็นสื่อกลางระหว่างกัน

แต่ภาษาอังกฤษที่เราเรียนกันในบ้านเรา ออกเสียงกันในบ้านเรานั้นเวลาไปถึงเมืองนอกแ้ล้วใช้ไม่ค่อยได้ครับ พูดแล้วฝรั่งไม่รู้เรื่องเราเคยเรียนกันว่าเวลาทักทายก็ใ้ช้ Good morning,How are you ? อะำไรเทือกนี้ไปถึงอเมริกาเจออเมริกันชนเขาร้องทักกันว่า  Hey, What’s going on ? หรือไม่ ก็ What’s up ? หรือไม่ก็ How’s going with you ? หรือ How’s going ? สั้นๆ เข้าก็งงตอบไม่ได้ คอลัมน์ ฟุตฟิตฟอไฟ นี้จะว่าหันจันทร์ถึงศุกร์ ตรงนี้ถึงภาษาที่ผมจะเรียกว่า”ภาษา ฟุตฟิต ฟอไฟ”อันเป็นภาษาที่อเมริกันชนใช้กันในชีวิตประจำวันครับรับประกันว่าคุณตามอ่านครบปีพูดกับฝรั่งได้เลย จะเป็นสำนวน และสำเนียง อเมริกันที่ผมถนัดนะครับและจะเขียนกันสด ๆ ไม่มีตำราใดๆ เขียนจากประสบการณ์ใช้เป็นหลักมะรืนนี้เริ่มลุยเลยครับ

วันพุธที่ 16 พฤศจิกายน 2531

About these ads

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: